"Król"

Znany już Wam "Król" :) Przepraszam Was za jakość zdjęć ale robiłam je na telefonie :/

hey :)

Hey :) Witam wszystkich serdecznie w dzisiejszy dzień :) Basko też się z Wami wita :)

Życzę wszystkim miłego dnia :) 

:)

Dobranoc  wszystkim :) Papa do jutra :)

"Pies myśliwski"

Psy myśliwskie – grupa psów różnych ras użytkowanych przez myśliwych jako pomoc w polowaniu po uprzednim ich ułożeniu. Zależnie od sposobu zachowania na polowaniu (bez względu na rasę), rozróżnia się wyspecjalizowane grupy psów myśliwskich.
                          Podział grup psów myśliwskich:
*Podział ze względu na cechy wrodzone
psy wystawiające – do tej grupy należą tylko wyżły,
psy niewystawiające – należą tu pozostałe rasy myśliwskie.
Podział według zakresu pracy psa i przydatności do poszczególnych rodzajów polowań
aportery - psy przeznaczone do aportowania postrzelonej drobnej zwierzyny z lądu i wody;
dzikarze – predysponowane do polowania na dziki;
gończe – przeznaczone do pogoni za zwierzyną;
norowce – predysponowane do wypłaszania lisów, królików i innej zwierzyny zamieszkującej nory;
płochacze – przeznaczone do naganiania zwierzyny;
posokowce – przeznaczone do poszukiwania postrzelonej zwierzyny czarnej oraz płowej;
tropowce – predysponowane do tropienia zwierzyny po zostawionych przez nią śladach (tropach),
wyżły – przeznaczone do aportowania, wyszukiwania, a także polowania w wodzie.
*Podział ze względu na predyspozycje rasy oraz rodzaju wytresowania
psy wszechstronne – mające predyspozycje do pracy w wodzie, polu oraz lesie,
psy wielostronne – mające predyspozycje do pracy w dwóch z trzech środowisk,
psy jednostronne – wyspecjalizowane w jednym rodzaju polowania.
*Podział według wyglądu psa
krótkowłose – wrażliwe na niskie temperatury, najlepiej się nadają do pracy w suchym polu,
szorstkowłose – predysponowane do pracy w wodzie, szuwarach, poszyciu, śniegu, kolczastej roślinności,
długowłose – przystosowane do pracy w trudnym terenie jak rasy szorstkowłose.

"Dalmatyńczyk"

Dalmatyńczyk (chorwacki Dalmatinac) − jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych, zaklasyfikowana wraz z rodezjanem do sekcji ras pokrewnych. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów użytkowych. Typ wyżłowaty. Nie podlega próbom pracy.

"Papużka falista"

Papużka falista (Melopsittacus undulatus) – gatunek małego ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae), zamieszkujący głównie południowe rejony Australii. Żyje w dużych stadach prowadząc wędrowny tryb życia. Od 1840 roku jest hodowana w Europie jako ptak ozdobny. Od tego czasu wyselekcjonowano szereg barwnych odmian. Jest jedynym przedstawicielem monotypowego rodzaju Melopsittacus.
Opis:
W naturze dominuje barwa zielona. Spód ciała ubarwiony jednolicie zielono, wierzch prążkowany żółto i czarno. Przednia część głowy u dorosłych jest żółta, u młodych (do 3-4. miesiąca życia) - w czarno-żółte prążki. Na policzkach ciemno purpurowe łatki, na podgardlu czarne plamki. ogon rozkładany wachlarzowato, z długimi sterówkami na środku, zielonkawoniebieski lub zielonkawo purpurowy. Na zewnętrznych sterówkach żółta przepaska. Skrzydła prążkowane, zielono-czarne. Nogi szaroniebieskie, czteropalczaste zakończone ostrymi pazurami. Dziób mały, o barwie brązowo-żółto-pomarańczowej. Kolor woskówki różni się w zależności od płci: u samców jest ona niebieska lub błękitna, u samic beżowa lub beżowo-szara (u samic nielęgowych bledsza), z kolei u młodych obojga płci - różowa (u samczyków częściej fioletowa).

Wielkość około 21,5 cm, z tego na ogon przypada 10 cm. Masa ciała od 40 do 45 g.

Głównym pożywieniem są nasiona traw.

Skrzydła są przystosowane do dość długiego lotu (w naturze).

Części ciała:

Zdjęcia :)

"Żako"(papuga)

Żako, papuga popielata, papuga szara(Psittacus erithacus) – gatunek średniego ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Jest jedynym przedstawicielem monotypowego rodzaju Psittacus.

Wygląd zewnętrzny
Upierzenie przeważnie szare z białymi akcentami. Ogon czerwony lub kasztanowaty zależnie od podgatunku.
Rozmiary
Długość ciała: ok. 32,5 cm.
Głos
Ochrypłe wrzaski i głośne, rytmiczne gwizdy. Nawołują głównie wieczorem, wracając z żerowisk na nocleg. Posiada zdolność naśladowania różnych dźwięków (ptaki mimetyczne).
Zachowanie
Nocują w wielkich stadach liczących nawet ponad 5000 ptaków (znane są dwa takie noclegowiska w Gabonie). O świcie rozlatują się małymi grupkami na żerowiska.
Długość życia
Dożywa ok. 50 lat.
Zasięg występowania
Zamieszkuje środkową Afrykę, od Sierra Leone na zachodzie po Kenię i Tanzanię na wschodzie.
Biotop
Nizinne lasy, sawanna z zadrzewieniami, zarośla mangrowe.
Pożywienie
Głównie orzechy i owoce, a także liście.
Lęgi
Gniazdo w szczelinie drzewa, gniazdują w luźnych koloniach (na jednym drzewie jedna para). Samica składa 2–4 jaj i sama je wysiaduje przez 21-30[6] dni. Pisklęta są karmione przez oboje rodziców.
Status i ochrona
Według IUCN żako ma status "narażony na wyginięcie" (VU). Ze względu na chwytanie do hodowli liczebność gatunku zmniejsza się, ale w wielu miejscach jest jeszcze ptakiem licznym.
Podgatunki
Wyróżnia się dwa podgatunki: żako większa (Psittacus erithacus erithacus) i żako mniejsza (Psittacus erithacus timneh).
Osobniki z podgatunku P. e. erithacus są większe (około 33 cm) z czarnym dziobem, szarym opierzeniem, czerwonym ogonem. Niedojrzałe mają ogony ciemny, aż do ich pierwszego pierzenia, które następuje w ciągu 18 miesięcy życia. Ptaki te początkowo również mają szare tęczówki, które zmieniają się w bladożółty kolor po mniej więcej roku. Żako kongijskie występuje na wyspie Książęcej, wyspie Bioko, w południowo-wschodniej części Wybrzeża Kości Słoniowej, zachodniej Kenii, Tanzanii Północno-Zachodniej, na południu Demokratycznej Republiki Konga i w północnej Angoli.
Osobniki z podgatunku P. e. timneh są mniejsze (około 30 cm). Mają ciemniejszy kolor (grafitowo-brązowy lub ciemnoszary), ciemniejszy bordowo-szary ogon i jasną górną część dzioba. Żako liberyjskie jest charakterystyczne dla zachodniej części lasów równikowych Gwinei i sąsiadujących z sawannami Afryki Zachodniej od Gwinei-Bissau, Sierra Leone i Mali do co najmniej 70 km na wschód od rzeki Bandama. Żako liberyjskie rozpoczyna naukę mówienia szybciej niż żako kongijskie i często jest mniej nerwowe w obrębie obcych i nowych sytuacji. Są jednak mniej popularne w sklepach (zwykle jedna papuga liberyjska na kilka-kilkanaście kongijskich).
W klasyfikacji ptaków przyjętej przez BirdLife International P. e. timneh jest podnoszony do rangi odrębnego gatunku Psittacus timneh ; w 2014 roku także Międzynarodowy Kongres Ornitologiczny zdecydował o podniesieniu P. e. timneh do rangi odrębnego gatunku.